AY IŞIĞINDA SAKLI HÜZÜNLER
Ağladım kimi zaman gecenin karanlığında. Kimseye göstermedim, bir ay ışığına gizledim hüzünlerimi ve yüreğime akıttım gözyaşlarımı. Dişlerimi sıkarcasına ağladığım zamanlarım çok oldu; ağlamaktan yastığımı ıslattığım zamanlar… Kimseye anlatmadım, anlatamadım kendimi. O yüzden yaşadıklarımı bir ben bilirim, bir de RAHMAN… Dua dua O’na döküldüm secdelerde. Gecenin karanlığında bir ay ışığına gizlerken hüznümü, gözyaşlarıyla sabahladım. Ve sonrasında mutluluk maskemi takıp devam ettim hayata. Görenler hep mutlu sandılar beni; halbuki ay ışığına sakladığım hüzünlerimi bilmediler, bilemediler…
GÜLLER DE AĞLARMIŞ
Yenildim, ama yıkılmadım. Üzüldüm ve ağladım. Gülümseyenleri dost bildim. Hüzünlerimi içime attım, mutluyum diye kendimi kandırdım. Bazen hüzün etrafımı sardı, bazen gönlüm sonbaharı yaşadı. Kuruyan yapraklar gibi sevdiklerim hayatımdan savruldu. Ayrılığı yaşadım ve canım acıdı. Sitem etmedim, iç dünyamda hep matemimi tuttum. Yine de hayattaydım ve ayakta kalmalıydım…
Uzun yıllardır şiirler, yazılar, hikâyeler ve roman yazıyorum. Bu sayfalarda kimi zaman kendi iç sesimi, kimi zaman da senin kalbine dokunacak satırları bulacaksın.
Şiirler
Yazılar
Hikâyeler
Sözler
Birbirinden güzel şiirler, yazılar, hikayeler, sözler için tıkla.
GÖNÜLDEN DÖKÜLENLER…
GÜNÜN SÖZÜ
–
-
İnsanlar ile en az meşgul olandır…